ویژهها
آخرین خبرها
پربینندهترین خبرها
کد خبر:
902
| تعداد بازدید :
3941 بازدید
| تاریخ :
16 بهمن 1395 -
18:23:04
حادثه پلاسکو, سرنوشت محتوم بی مدیریتی
دلم تنگ است، هواي گريه دارم و باز هم...حادثه آفريد! و باز هم مرگ، مرگ، مرگ!! كجاييد مظلومان بي ادعا؟ نازنين ياران همراه كجاييد؟!
همراهان هميشگي آتش و دود، كه اين بار خود قرباني خشم روزگار شديد!... خشم روزگار كه نه!، بلکه قربانی بي مبالاتي، بي ملاحظگي و نمايشي از بي مديريتي شديد!
و باز تكرار مكررات قبل و در نهايت نيز پيامهاي تسليت، تسليت، تسليت! كه هيچكدام براي بانوان نگرانتان همسر، براي فرزندان بی پناهتان پدر، و براي والدین چشم بهراهتان فرزند نخواهد شد!کجایید فرشتگان نجات؟!
چقدر جان انسانها در اين سرزمين اندك است و بی ارزش!... و تنها به بهاي يك تسليت!! و شايد اين است سرنوشت محتوم اين مُلك و ملت كه همه بدان محكوميم! بی مدیریتیپلاسكو فروريخت! نماد مدرنيته تهران دهه ۴۰، قلب اقتصادي و روح اجتماعي تهران بزرگ!
چهار راه استانبول كه روزگاري آرامش دهندهی دل تنگي هاي مردم بود، امروز خود به معركه و هنگامهی غم انگيز و دهشتناكي مبدل شده است، که هر روح آزاده ای راهمچون خود می سوزاند!...
ساختمان عظيمي كه ٤ هزار نفر شاغل را در خود جاي داده بود، و شاید بیش از ۴۰ هزار نفر نیز غیرمستقیم با آن در ارتباط بودند، در نبود مديريت صحيح، عقلاني و دلسوز به يكباره فروريخته و به تلي از آتش و دود و خون مبدل گشت!
به راستي از خودمان پرسيده ايم قيمت و ارزش جان يک انسان چقدر است؟ و با چه معيار و شاخصه ای قابل محاسبه است؟!
نمي دانم چرا تا اين حد حافظهی تاريخي ما ايرانيان ضعيف شده است؛ چون پلاسكو را نيز بِه فراموشي خواهيم سپرد، به همین راحتی!... همچنان كه حادثه منا، قطار سمنان، كشته شدن ٢٠ سرباز وطن، غرق دختركان نوجوان در استخر در تهران، آتش سوزی شين آباد و... نیزخيلي زود فراموشمان شد! و نمي دانم چرا؟!
درست است ما ايرانيان از مرگ ترس و هراسي نداريم! و البته كه بيش از قاعده نیز مُرده پرستيم! اما نه تا اين حد!
پلاسكو فروريخت تا همچنان رانت خواران و متخلفين متعدد در مجموعه هاي مرتبط كه مشكلات آن را ناديده انگاشتند همچنان سرپا بمانند!!، كه اگر قوانين متقن و شفاف بود قوه مقننه؛ اگر مجری دلسوز و متخصص و توانا بود قوه مجريه؛ و اگر نظارت و بازرسي به منظور حُسن اجرای قوانين وجود داشت قوه قضاييه، هيچگاه پلاسكو و پلاسكوها فرو نمی ريخت و هيچگاه جان فرزندان عزيز اين ملت اين چنين مفت و بي بها هدر نمي رفت.
به هرحال پلاسكو فروريخت و به جمع فجايع قبلي پيوست! و براي ما يک و تنها یک افسوس و اندوه ماند و آتشي بر دل كه هيچ آتش نشاني را ياراي خاموش نمودنش نيست! و يک عبرت آموزنده!.. البته اگر عبرت پذيری باشد! تا بتوان در آينده از پلاسكوهای بعدی خرابي جاده ها، ريزش پلها، خشكيدگي رودها و درياچه ها و تشنگي سرزمينم و فجايعي كه مي تواند هر كدام دهها برابر پلاسكو مخرب باشد، همچون گسل عظيم تهران!، ساختمان های فرسودهی ديگر پيشگيري نمود و اين ممكن نيست مگر با قاطعيت در اجرای قانون. بدون و بهدور از استثنائات!
پس بايد در اين مقطع متولي مستقيم اين حادثه بنياد مستضعفان و كليه سازمان های مرتبط و جانبي از هر ٣ قوه بدون اغماض! جوابگوی اقدامات خود باشند. در غير اين صورت که موجب اتفاقات مشابه بعدی می گردد نیز، تنها بايد به مرگ انسانيت برای وجود چنين مديراني تسليت گفت!
همراهان هميشگي آتش و دود، كه اين بار خود قرباني خشم روزگار شديد!... خشم روزگار كه نه!، بلکه قربانی بي مبالاتي، بي ملاحظگي و نمايشي از بي مديريتي شديد!
و باز تكرار مكررات قبل و در نهايت نيز پيامهاي تسليت، تسليت، تسليت! كه هيچكدام براي بانوان نگرانتان همسر، براي فرزندان بی پناهتان پدر، و براي والدین چشم بهراهتان فرزند نخواهد شد!کجایید فرشتگان نجات؟!
چقدر جان انسانها در اين سرزمين اندك است و بی ارزش!... و تنها به بهاي يك تسليت!! و شايد اين است سرنوشت محتوم اين مُلك و ملت كه همه بدان محكوميم! بی مدیریتیپلاسكو فروريخت! نماد مدرنيته تهران دهه ۴۰، قلب اقتصادي و روح اجتماعي تهران بزرگ!
چهار راه استانبول كه روزگاري آرامش دهندهی دل تنگي هاي مردم بود، امروز خود به معركه و هنگامهی غم انگيز و دهشتناكي مبدل شده است، که هر روح آزاده ای راهمچون خود می سوزاند!...
ساختمان عظيمي كه ٤ هزار نفر شاغل را در خود جاي داده بود، و شاید بیش از ۴۰ هزار نفر نیز غیرمستقیم با آن در ارتباط بودند، در نبود مديريت صحيح، عقلاني و دلسوز به يكباره فروريخته و به تلي از آتش و دود و خون مبدل گشت!
به راستي از خودمان پرسيده ايم قيمت و ارزش جان يک انسان چقدر است؟ و با چه معيار و شاخصه ای قابل محاسبه است؟!
نمي دانم چرا تا اين حد حافظهی تاريخي ما ايرانيان ضعيف شده است؛ چون پلاسكو را نيز بِه فراموشي خواهيم سپرد، به همین راحتی!... همچنان كه حادثه منا، قطار سمنان، كشته شدن ٢٠ سرباز وطن، غرق دختركان نوجوان در استخر در تهران، آتش سوزی شين آباد و... نیزخيلي زود فراموشمان شد! و نمي دانم چرا؟!
درست است ما ايرانيان از مرگ ترس و هراسي نداريم! و البته كه بيش از قاعده نیز مُرده پرستيم! اما نه تا اين حد!
پلاسكو فروريخت تا همچنان رانت خواران و متخلفين متعدد در مجموعه هاي مرتبط كه مشكلات آن را ناديده انگاشتند همچنان سرپا بمانند!!، كه اگر قوانين متقن و شفاف بود قوه مقننه؛ اگر مجری دلسوز و متخصص و توانا بود قوه مجريه؛ و اگر نظارت و بازرسي به منظور حُسن اجرای قوانين وجود داشت قوه قضاييه، هيچگاه پلاسكو و پلاسكوها فرو نمی ريخت و هيچگاه جان فرزندان عزيز اين ملت اين چنين مفت و بي بها هدر نمي رفت.
به هرحال پلاسكو فروريخت و به جمع فجايع قبلي پيوست! و براي ما يک و تنها یک افسوس و اندوه ماند و آتشي بر دل كه هيچ آتش نشاني را ياراي خاموش نمودنش نيست! و يک عبرت آموزنده!.. البته اگر عبرت پذيری باشد! تا بتوان در آينده از پلاسكوهای بعدی خرابي جاده ها، ريزش پلها، خشكيدگي رودها و درياچه ها و تشنگي سرزمينم و فجايعي كه مي تواند هر كدام دهها برابر پلاسكو مخرب باشد، همچون گسل عظيم تهران!، ساختمان های فرسودهی ديگر پيشگيري نمود و اين ممكن نيست مگر با قاطعيت در اجرای قانون. بدون و بهدور از استثنائات!
پس بايد در اين مقطع متولي مستقيم اين حادثه بنياد مستضعفان و كليه سازمان های مرتبط و جانبي از هر ٣ قوه بدون اغماض! جوابگوی اقدامات خود باشند. در غير اين صورت که موجب اتفاقات مشابه بعدی می گردد نیز، تنها بايد به مرگ انسانيت برای وجود چنين مديراني تسليت گفت!
ارسال دیدگاه شما
نظرات: